آخرین فیلم های منتشر شده در سایت تاینی موویز

زندگینامه هنرمند هلندی، ونسان وان گوگ، که تنها با استفاده از تصاویر نقاشی‌ها و طراحی‌های او یا جزئیات آن‌ها و همراه با موسیقی متن دراماتیک به تصویر کشیده شده است.

مستندی که بازی‌های المپیک سال ۱۹۴۸ در سن موریتس سوئیس و لندن انگلستان را پوشش می‌دهد.

مستندی درباره بازی‌های المپیک زمستانی ۱۹۴۸ در سنت موریتز.

داستان کار در یک شرکت تولید چاقو و ابزار برشی در شفیلد که از طریق روایت زندگی پسری که وارد این کسب‌وکار می‌شود، بازگو می‌گردد.

یک فیلم مستند کوتاه که جزئیات زندگی ایتالیایی‌های ساکن در حاشیه رودخانه پو در دهه ۱۹۴۰ را به تصویر می‌کشد.

مستندی درباره نقش بمب‌افکن پی-۴۷ تاندربولت نیروی هوایی ارتش آمریکا در نبردهای ایتالیا در طول جنگ جهانی دوم.

مستندی کوتاه درباره زندگی و مرگ ماتادور معروف، مانوئل رودریگز مانولته. این اثر به شرح دوران حرفه‌ای این گاوباز مشهور اسپانیایی می‌پردازد که الهام‌بخش شخصیت بدفرجام مونتالوو در فیلم «پاندورا و هلندی سرگردان» بود.

آخرین بخش از سه‌گانه فیلم‌های ساخته‌شده برای دولت ایالات متحده توسط جان هیوستون. برخی از کهنه‌سربازان بازگشته از جنگ، از زخم‌هایی رنج می‌برند که بیشتر روانی هستند تا جسمی. این فیلم بیماران و کادر درمان را در طول دوره درمان دنبال می‌کند. فیلم به موضوعی می‌پردازد که امروزه اختلال اضطراب پس از سانحه (PTSD) نامیده می‌شود، اما در آن زمان به عنوان روان‌رنجوری جنگی یا موج‌گرفتگی دسته‌بندی می‌شد. مقامات دولتی این فیلم محصول ۱۹۴۶ را برای تلاش‌های پس از جنگ مضر دانستند و تا سال ۱۹۸۱ به طور عمومی اکران نشد.

فیلم فاربیک، اولین اثر بلند مستندساز فرانسوی ژرژ روکیه، به طور گسترده به عنوان بهترین فیلم او شناخته می‌شود. روکیه روی یک خانواده کشاورز فرانسوی تمرکز می‌کند و آن‌ها را در طول چهار فصل دنبال می‌کند. مانند آثار رابرت فلاهرتی، شخصیت‌های انسانی و زمین‌های اطراف آن‌ها یکی هستند و روکیه هرگز فرصت را برای همسو کردن زندگی آن‌ها با مراحل کهن طبیعت از دست نمی‌دهد. تصاویر نمادین پایانی بهار که از طریق عکاسی تایم‌لپس ثبت شده‌اند، به طرز شگفت‌انگیزی زیبا هستند. فاربیک با وجود برنده شدن چندین جایزه در جشنواره‌ها، بلافاصله منجر به تامین مالی فیلم‌های بعدی روکیه نشد (این یک مشکل رایج در صنعت سینمای فرانسه در دهه ۱۹۴۰ بود که با مشکلات مالی دست‌وپنجه نرم می‌کرد). شاید به همین دلیل، روکیه دنباله خود یعنی بیکفار را که در همان منطقه و با برخی از همان بازیگران فیلم‌برداری شده بود، تا سال ۱۹۸۳ نساخت.

یک پزشک با توضیح دادن اینکه واکسیناسیون چگونه از گروهی از پسران در برابر بیماری محافظت می‌کند، آن‌ها را متقاعد به واکسینه شدن می‌کند. بخش‌های پویانمایی، بدن را به طور استعاری به عنوان شهری نشان می‌دهند که توسط گلبول‌های خون دفاع می‌شود؛ گلبول‌هایی که با واکسیناسیون تحریک می‌شوند تا سلاح و مهمات جمع‌آوری کنند تا هنگام حمله میکروب‌ها از شهر دفاع کنند.